De 24 uur van Le Mans: alles wat je moet weten over de iconische race

Le Mans. Iedereen heeft er wel eens van gehoord, maar wat maakt deze race zo anders dan alle andere? Elk jaar in juni verandert een rustig Frans departement in de hoofdstad van de autosport. 300.000 toeschouwers, 24 uur lang rijden, dag én nacht, en dat al meer dan honderd jaar. Wij leggen het uit.


Een uitputtingsslag van 24 uur

De 24 uur van Le Mans is een endurance-race: de winnaar is niet de snelste, maar degene die in 24 uur de meeste kilometers aflegt. Elke auto wordt bestuurd door drie coureurs die elkaar afwisselen, terwijl het team in de pits strategisch nadenkt over brandstof, banden en reparaties.

De race wordt gereden op het Circuit de la Sarthe, vernoemd naar het departement, dat op zijn beurt vernoemd is naar de rivier die erdoorheen stroomt. Het circuit is 13,6 kilometer lang en gaat deels over gewone openbare wegen. Het is een van de langste circuits ter wereld.


Drie klassen, één baan

Er rijden drie soorten auto's tegelijk op het circuit:

  • Hypercars - futuristische racemonsters van fabrikanten als Ferrari, Alpine en Porsche, gebouwd puur om te racen.

  • LMP2 (Le Mans Prototype 2) - prototypes die wat lijken op de hypercars, maar niet afkomstig zijn van bekende automerken.

  • LMGT3 - gebaseerd op bestaande sportauto's die je ook gewoon bij een dealer kunt kopen, zoals een BMW of Corvette, maar dan flink opgepept voor 24 uur racen.

Alle drie de klassen rijden tegelijk op de baan. Een Hypercar die een LMP2 inhaalt, een LMP2 die een GT3 voorbijgaat… Dat maakt Le Mans zo anders dan gewone races.


Meer dan een race

Le Mans is ook een festival. Concerten, tentoonstellingen, een enorme camping op en rond het circuit, en een sfeer die je nergens anders vindt. Veel fans komen al vroeg in de week en blijven tot na de finish op zondag.

Op het circuit staat ook het Musée des 24 Heures du Mans, met meer dan 100 legendarische voertuigen en 100 jaar racegeschiedenis. Een aanrader, ook als je geen doorgewinterde autofanaat bent.


Weetjes

Coureurs renden vroeger naar hun auto

Tot 1969 begon de race met een spectaculair ritueel: bij het startsignaal renden de coureurs vanaf de overkant van de baan naar hun auto's en gingen er meteen vandoor. Gordel omdoen? Dat deed je onderweg maar. Deze manier van starten werd zo iconisch dat hij wereldwijd bekendstaat als de "Le Mans-start."

In 1969 maakte de Belgische coureur Jacky Ickx er een statement tegen door ostentatief naar zijn auto te lopen in plaats van te rennen.

Datzelfde jaar verongelukte een andere coureur in de eerste ronde omdat hij zijn gordel niet had vastgemaakt. Vanaf 1970 was de Le Mans-start verleden tijd.

De winnende auto legt meer dan 5.000 kilometer af

Vijfduizend kilometer — tien keer heen en weer van Amsterdam naar Parijs. De winnende auto in 2025 legde 5.273 kilometer af, met een gemiddelde snelheid van ruim 219 km/u, dag én nacht.

Twee Nederlanders wonnen ooit de 24 uur van Le Mans

Gijs van Lennep won de race tweemaal: in 1971 en in 1976. Jan Lammers won in 1988. Tot nu toe zijn zij de enige Nederlanders die de algehele overwinning pakten.


Erbij zijn?

Dat kan, en het hoeft niet eens de wereld te kosten. De scrutineering (de technische keuring van alle raceauto's) aan het begin van race-week is gratis te bekijken in het centrum van de stad. Op vrijdag is er de coureurparade, waarbij alle rijders in open klassieke auto's door de stad worden gereden. Voor de race zelf zijn er tickets voor de kwalificatiedagen, de race zelf, of een volledig weekpakket inclusief camping. Tickets zijn te koop via de officiële website: 24h-lemans.com.


Ben jij ook dol op Frankrijk en de Franse autocultuur Volg ons dan op Instagram en meld je aan voor onze nieuwsbrief 👇

 
Volgende
Volgende

10 dingen over de Citroën 2CV die je nog niet wist